Αποφάσεις για το νέο έτος

Μεγάλωσα πια. Έτσι λένε. Βαδίζω το 28ο χιλιόμετρο της ζωής μου και νιώθω τόσο παιδί όσο γριά και μόνη ένιωθα στα 10 μου.
Ποτέ δεν κατάφερα να συγχρονιστώ με την ηλικία μου. Όλοι λέγανε πάντοτε ότι είμαι ώριμη και καμάρωνα....Να 'ξερα η χαζή τι χάνω...
Τώρα 27 κλεισμένα νιώθω ότι στροβιλίζομαι ξανά και ξανά στο 1996, λες και κόλλησα στο έτος της Μαρμότας. Σαν κάτι να μου λέει πως τότε σταμάτησα να εξελίσσομαι.
Αποφάσισα για το νέο έτος , να ξεκολλήσω, να προσπαθήσω να πάω ένα βήμα μπροστά. Να αποδεχτώ την Πητερπανότητα μου (λολ...)
Δεν ξέρω πως ακριβώς θα γίνει, δεν έχω την παραμικρή ιδέα. Το μόνο που ξέρω είναι ότι έχω ανάγκη από αγάπη, πολλή αγάπη, σαν μικρό παιδί. Και άλλο τόσο σκληρή , σαν μικρό παιδί, μπορώ να γίνω.
Honey, it doesn' t get any better and you have to live it. 2006 ...2007 Lalalalala Life is wonderful και χαίρομαι που ζω για να ακούω τετοια τραγούδια σαν κι αυτό. Στην υγειά σας , στα τραγούδια που θα ακούσουμε και φέτος!

ΥΓ. Είναι αλήθεια ότι έκλεψαν το θείο βρέφος από τη φάτνη της Αριστοτέλους;; Το άκουσα στο ραδιόφωνο και γέλασα τόσο πολύ...θα έβγαινε λέει και ο Ψωμιάδης να κάνει δηλώσεις.... Α ρε γαμώτο , ξύλο που θέλετε όλοι...μα και οι τρομοκράτες μας για τα μπάζα ειναι αλλά κι ο άλλος , όπου γάμος και χαρά...

Μισσο τις ρηγκρετς

Θυμάστε που σας έλεγα τι να κάνω με τις δουλειές;; Σε ποια δουλειά να πάω; ; Να κάτσω εκεί που είμαι ή να πάω στην εταιρία που θέλει άτομο για τις διαφημίσεις και τις δημόσιες σχέσεις της; Δεν είχα αποφασίσει ακόμα μέχρι χτες. Τρελά κατά , η δίμηνη σύμβαση για αρχή όπως και τα λιγότερα λεφτά. Που θα πας;; Κάτσε εκέι στα καλύτερα λεφτά, που κάνεις και όνειρα, ηλίθια, ρομαντική.Τίποτα δεν έμαθες φέτος;;

Το ψείρισα το θέμα. Πολύ. Ρώτησα τους πάντες, γονείς, φίλους , συγγενείς κι εσάς. Στη δουλειά των εξαγωγών δεν έκανα τίποτα απολύτως,Οι σοφοί μου έλεγαν κάτσε, είναι νέο το τμήμα, είσαι ανυπόμονη που θες και αρμοδιότητες, ψωνάρα, εγώ όταν πήγα έκανα μόνο καφέδες για τρεις μήνες,...Πήγαινα τουαλέτα και κοίταζα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και αναρωτιόμουν τι κάνω εγώ εδώ. Φωνούλες ... «Υπομονή κάνεις ρε ψωνάρα καβαλημένη, υπομονή....μέχρι να σε δουν και να σου δώσουν να κάνεις κάτι πιο σημαντικό από καφέδες...Βλαμμένη είσαι ρε, ποιος σου δίνει τόσα λεφτά το μήνα για να κάθεσαι ρε...αφού σου είπαν θα σε πάρουν και στη Βαρκελώνη μαζί τους, είδες και τις κρατήσεις δωματίων, αεροπορικών , δεν μιλάνε ισπανικά ρε μαλακισμένη ψωνάρα....κάτσε στον κώλο σου μια φορά μωρή καβαλημένη»
Κι έκατσα. Ένα μήνα. Έκανα καφέδες. Έστελνα ένα φαξ και ένα μέηλ την ημέρα.. Πέταξα και τα σκουπίδια, έπλυνα και κάτι κούπες. Σήκωνα και ένα τηλέφωνο όταν αντικαθιστούσα τη ρεσεψιονίστ – γραμματέα, καλό κορίτσι, τη βοηθούσα στην ορθογραφία, πως γράφεται το Αγρίνιο;; Βοηθός στα δύσκολα μιλάμε. Yeap, it’s a tough job but someone’s got to do it….
Μέχρι χτες. Α σιχτίρ δεν έχω μάθει να ξύνομαι τόοοοοοοσο πολύ. Και πρέπει να μάθω πότε θα δουλέψω αν είναι να μείνω εδώ. Αλλά και τι να κάνω; Μήπως βάλω τα χεράκια μου και βγάλω τα ματάκια μου αν φύγω; Και μετά πάω εκεί και με σουτάρουν μόλις λήξει η δίμηνη σύμβαση;; Κλαιγόμουν στη μάνα στο τηλέφωνο.... « κολώνω να μιλήσω, τι έχω πάθει, δεν είμαι εγώ ....» .
«κάνε ό,τι θες. Ο ίδιος άνθρωπος είσαι. Και ποιος σου λέει ότι και εκεί έχεις κανένα συμβόλαιο;;»
15:00 να μιλήσω;; 15:30 αχ κολώνω....16:00 ας καθαρίσω τον υπολογιστή από τη σαβούρα τόσο καιρό που μαλακίζομαι έχω κατεβάσει τα κέρατα μου. Τραγούδια, βιντεάκια όλα ουστ. Μην αφήσω και ίχνη αν φύγω. Αλλά θα φύγω;; ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΑΜΩΤΟ ;;; 16:20 , 16:30, 16:37, 16:43, 16:48, 16:53 ΘΕΕ ΜΟΥ ΤΙ ΚΑΝΩ;;

Και τότε το είδα. Δεν το έχω ακούσει ακόμα, ούτε και τώρα που σας γράφω.

Kirsty_McColl_With_The_Pouges___Miss_Otis_Regrets.mp3

Πριν το πετάξω στο cd , το διάβασα κατα λάθος έτσι.

Misso tis Regrets.


Αντε γαμήσου συμβατικότητα και επανάπαυση εγώ θα μιλήσω.

-Χαίρετε, κ. Π______. Θα ήθελα να σας μιλήσω σχετικα΄με τις αρμοδιότητες μου.
- Παρακαλώ...
- Τι κάνω εγώ εδώ μέσα; Μήπως να το αφήσουμε το πράγμα γιατί βαριέμαι και δεν έχω μάθει να κάθομαι και να πληρώνομαι; Να το πιάσουμε πάλι όταν ανοίξει η δουλειά , ίσως από Φλεβάρη;; Με προσλάβατε για συγκεκριμένα πράγματα που τελικά τα κάνετε μόνος σας.
- Ότι και να πεις έχεις δίκιο. Με βγάζεις από τη δύσκολη θέση...γιατί πάνω από όλα είμαι άνθρωπος και ξέρω ότι έφυγες από κάπου για να έρθεις εδώ. Σε τιμά πάρα πολύ αυτό που μου λες,είσαι σπάνιος άνθρωπος. Δεν το έχω ξαναπάθει εγώ αυτό, να πέσω τόσο έξω στις εκτιμήσεις μου....αλλά τελικά το βλέπω κι εγώ ότι δεν έχει δουλεια για σένα...Πωπω σε τιμά πάρα πολύ αυτό που κάνεις...Δεν μου έχει ξανασυμβεί. Θα κανονίσω να πάρεις τίποτα λεφτά παραπάνω. ...Τι να πω....συγνώμη... φταίω που είμαι συγκεντρωτικός....αλλά δεν μου έχει ξανασυμβεί.


Έφυγα χαμογελώντας. Μισσο τις ρηγκρέτς.

Αν δεν είχα την άλλη δουλειά, θα είχα πηδήξει από το παράθυρο. Ξέρετε εσείς.

Καλημέρα σας.

Αναζήτηση εργασίας Vol.2

Αγγλικά που σκοτώνουν...η αλλιώς Some English to kill...
Πάτα καλέ στη φωτογραφία να καταλάβεις!

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ / WAKE UP

Ευχαριστώ τον Τάσο που το έφτιαξε και που με άφησε να το ανεβάσω εδώ. Μας αφορά όλους, αλλά τα παιδιά λίγο παραπάνω.

Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα, όμως ε;

Μα δείτε τι ωραία που συνδυάζονται όλα μεταξύ τους....

Δείτε την φωτό σε αυτό το ποστ
http://misirlousingstheblues.blogspot.com/2006/12/blog-post.html

και μετά διαβάστε αυτό το ποστ

http://vamvax.blogspot.com/2006/07/blog-post.html

Όταν συναντιούνται τα μεγάλα πνεύματα στο χωροχρόνο, υποκλίνομαι!

Πάλι νεύρα έχω

Την Παρασκευή πήγα και είδα το Χρήστο Θηβαίο. Αυτός, η φωνή του, ο Ανδρέου, καλοί μουσικοί και μια Ευτυχίτσα που μας τη φόρεσε καπέλο ( όπως γίνεται συνήθως) ευτυχώς όμως με ωραία φωνή. Αν πάει και στο Dream Show να της κάνουν λίιιιιιγο κινησιολογία, προβλέπω εξαιρετική καριέρα σε κυριλέ ρεμπετάδικα και καφέ σανταν. Σας το έχω πει ότι έχω κληρονομικό χάρισμα;

Μου αρέσει η φωνή του Θηβαίου, μου αρέσει η θεατρικότητα των κινήσεων του, η φλόγα στο βλέμμα του, η λαγνεία της performance του. Έχει κάτι και το ξέρει. Γιατί φαινόταν και η αυταρέσκεια του. Πολλές φορές γύριζα πίσω για να βρω τον καθρέφτη που κοιταζόταν μα μάλλον υπήρχε μόνο για αυτόν. Δεν με πείραξε όμως. Κάπου διάβασα ότι το ταλέντο δικαιολογεί και λίγη έπαρση και από τότε το ακούω στο πίσω μέρος του μυαλού μου όταν ακούω ωραία τραγούδια.

Θα σταθώ σε ένα ανεκδοτάκι από τη ζωή του που μας είπε και τσαντίστηκα. Μας είπε μια ιστοριούλα για τότε που ‘τανε νιος κι ατίθασος μαλλιάς κι είχε ένα φίλο – λέει – που είπε «απεταξάμην» και έβαλε τα φλώρικα για να δουλέψει. Τεσπα, κάτι έτυχε και συνέλαβαν τον κυριλέ και ο μπάτσος έκανε ένα σχόλιο πως είναι δυνατόν να είναι μέσα ο κυριλέ και έξω ο Θηβαίος. Οκ, οκ αν το σταματούσε εκεί θα κουνούσαμε όλοι το κεφάλι « αχ, τελικά τα ράσα κάνουν τον παπά», θα λέγαμε και καμιά μαλακία για τις ζαρντινιέρες νίντζα , θα βρίζαμε – κλασσικά- τους μπάτσους και δεν θα έγραφα αυτό το ποστ. Αλλά ο Θηβαίος κατέληξε: «Τελικά , ποιος καθορίζει ποιος είναι μέσα ( …στη φυλακή) και ποιος έξω;; Άραγε ( έξτρα νόημα στη φωνή και ύφος στο βλέμμα) ….γιατί να είναι μέσα ο Γιωτόπουλος ( ;;) και έξω η ….Στεφανίδου;;;;»

Και να οι σκέψεις μου με τυχαία σειρά.

1. Τι λες βρε Κνίτη της συμφοράς , γαμώ τα ανθρώπινα δικαιώματα στα οποία πιστεύεις; Σκότωσε κανένα η Στεφανίδου, είχε την ηθική αυτουργία έστω; Ενημερώστε με, πληζ.

2. Αν πχ στη θέση της Στεφανίδου έλεγε την άλλη τη μαλάκω την Κοντολίζα , πάλι θα έκανα τουμπεκί ψιλοκομμένο. Θα μιλούσαμε με σημείο αναφοράς το φόνο.

3. Κατά Θηβαίον, το ξεκατίνιασμα και η φτήνια είναι ποινικό αδίκημα. Το ναρκώνειν εγκεφάλους, συμφωνώ, είναι οικτρό. Αλλά ρε φίλε, ήταν λίγο ατυχές , πώς να το κάνουμε βρε αγόρι μ’. Μην κάνουμε αγιογραφίες τέτοιου είδους.

4. Ακόμα κι αν σκοτώνεις μπάτσους, πολιτικούς και στρατιωτικούς, αμερικανούς, βρετανούς και εγχώριους, είναι αδίκημα. Αν πραγματικά πιστεύεις στα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία έχω μετατρέψει σε ιδεολογία και πολιτική μου θέση.

Αυτάααα και καλή εβδομάδα!