Πρέπει να τα βγάλω από το σύστημα μου. Απαιτώ να με σέβονται.
Στη δουλειά ( κλασσικά εικονογραφημένα για την πραγματικότητα που εχω βιώσει μέχρι στιγμής) δεν μπορώ να είμαι το ξεσπαστήρι της κάθε κακογαμημένης και να υφίσταμαι ψυχολογική και λεκτική βία.
Παρακαλώ βοηθήστε με! Θέλω τρόπους για να αντιμετωπίσω μια προϊσταμένη η οποία με έχει κρύο - ζεστό τύπου:
- Έλα να σου πω τα γκομενικά μου να με συμβουλεύσεις
- Έχω δουλειά
- Εγώ ξέρω τι έχεις, και δεν πειράζει, έλα εδώ τώρα...
και τις δύσκολες μέρες
- ΤΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΣΚΑΤΑ! ΠΑΛΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΕΚΑΝΕΣ! Στην επόμενη ΘΑ ΣΟΥ ΠΑΡΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ! ( Ωπα ρε Σιου, θα με πάρεις και το σκαλπ μαζί;;)
Η δική μου αλήθεια είναι ότι έχω δοκιμάσει τα πάντα: το φιλικό, το επαγγελματικό, το ειρωνικό, το απότομο, το ζεν, το "στ'αρχίδια μου", το "στην παλαβή" και δεν εχω βρει τρόπους να σταματήσω τη λεκτική και ψυχολογική βία, στην οποία και δεν έχω μεγάλες αντοχές πλέον ή ίσως και να μην ειχα ποτέ. Φυσικά και δεν με απολύει γιατί κάποιος πρέπει να δουλεύει εκεί μέσα ( διαπιστωμένο, μια φορά την κόλλησα στον τοίχο προκαλώντας της να το κάνει και κόλωσε).
Το επιπλέον κακό της λεκτικής βίας είναι ότι παραλύω. Χάνω την ψυχραιμία μου, την ευστροφία μου και καταβάλλω μεγάλη προσπάθεια να μην καταφύγω στην εύκολη λύση του "γαμώ το ηλίθιο μυαλό σου, αγράμματη καριόλα".
Παράκληση: δεν θέλω συμβουλές τύπου "α δίνεις το δικαίωμα και το χώρο κτλ κτλ". Την τελευταία φορά που είπα "δεν σου επιτρέπω να μου ξαναμιλήσεις έτσι" ήταν σαν να έριξα νερό σε μογκγουάη. Και μετά ήρθε και μου εκανε γλύκες μην τυχόν και παραιτηθώ αυθημερόν....
Το μικρό μου πήγε σε άλλο ιδιοκτήτη… 9 χρόνια μαζί… στο ΤΕΙ, στις βόλτες με
ανησυχίες, με γέλια και κλάματα, σε περιπέτειες από βλάβες, στις γνωριμίες
στ...
