Anger Management My Ass

Πρέπει να τα βγάλω από το σύστημα μου. Απαιτώ να με σέβονται.

Στη δουλειά ( κλασσικά εικονογραφημένα για την πραγματικότητα που εχω βιώσει μέχρι στιγμής) δεν μπορώ να είμαι το ξεσπαστήρι της κάθε κακογαμημένης και να υφίσταμαι ψυχολογική και λεκτική βία.

Παρακαλώ βοηθήστε με! Θέλω τρόπους για να αντιμετωπίσω μια προϊσταμένη η οποία με έχει κρύο - ζεστό τύπου:
- Έλα να σου πω τα γκομενικά μου να με συμβουλεύσεις
- Έχω δουλειά
- Εγώ ξέρω τι έχεις, και δεν πειράζει, έλα εδώ τώρα...

και τις δύσκολες μέρες

- ΤΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΣΚΑΤΑ! ΠΑΛΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΕΚΑΝΕΣ! Στην επόμενη ΘΑ ΣΟΥ ΠΑΡΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ! ( Ωπα ρε Σιου, θα με πάρεις και το σκαλπ μαζί;;)

Η δική μου αλήθεια είναι ότι έχω δοκιμάσει τα πάντα: το φιλικό, το επαγγελματικό, το ειρωνικό, το απότομο, το ζεν, το "στ'αρχίδια μου", το "στην παλαβή" και δεν εχω βρει τρόπους να σταματήσω τη λεκτική και ψυχολογική βία, στην οποία και δεν έχω μεγάλες αντοχές πλέον ή ίσως και να μην ειχα ποτέ. Φυσικά και δεν με απολύει γιατί κάποιος πρέπει να δουλεύει εκεί μέσα ( διαπιστωμένο, μια φορά την κόλλησα στον τοίχο προκαλώντας της να το κάνει και κόλωσε).

Το επιπλέον κακό της λεκτικής βίας είναι ότι παραλύω. Χάνω την ψυχραιμία μου, την ευστροφία μου και καταβάλλω μεγάλη προσπάθεια να μην καταφύγω στην εύκολη λύση του "γαμώ το ηλίθιο μυαλό σου, αγράμματη καριόλα".

Παράκληση: δεν θέλω συμβουλές τύπου "α δίνεις το δικαίωμα και το χώρο κτλ κτλ". Την τελευταία φορά που είπα "δεν σου επιτρέπω να μου ξαναμιλήσεις έτσι" ήταν σαν να έριξα νερό σε μογκγουάη. Και μετά ήρθε και μου εκανε γλύκες μην τυχόν και παραιτηθώ αυθημερόν....

Η1Ν1 R2D2 C3PO και άλλα εξωτικά

Πάλης ξεκίνημα, νέοι αγώνες. Κάθε δύο με τρία χρόνια ασχολούμαστε με κάποια αρρώστια που θα μας εξαφανίσει, θα μας στείλει στον τάφο (απλά ελαφρώς νωρίτερα, δεν καταλαβαίνω τι σκάτε όλοι τόσο). Πριν από μερικά χρόνια, όταν συνόδευα γκρουπάκια τουριστών μου πασάρανε ως νέα και έχουσα ανάγκη το μπικικίνι τα σιγκαπουριανά γκρουπ. Κανείς δεν τους ήθελε, μην και κολλήσουν τη γρίππη των πουλερικών.

Οι σιγκαπουριανοί είχαν οσμιστεί την παγκόσμια κατακραυγή για την εθνικότητα τους και τσεκάρανε τον κόσμο γύρω τους. Με κερνούσαν επιδεικτικά γλυκάκια και σνακ από την πατρίδα τους για να δουν αν θα τα φάω ή  αν διακριτικά θα πω όχι, επιλέγοντας να φοβάμαι. Έτρωγα, γυρνούσα σπίτι και μετά τρομοκρατούσα τη μάνα για να γελάσω, να τη δω πως θα αντιδράσει που ημουν όλη μέρα σε ένα λεωφορείο με πενήντα ασιάτες.

Δεν κόλλησα τίποτα. Ούτε και τώρα με βλέπω να κολλάω τη γρίππή των χοίρων. Και τη γρίππη των σκύλων σε λίγα χρόνια, ίσως και των κολιμπρί σε κάποια περισσότερα. Την εντεκάχρονη αδερφή μου καμαρώνω που απλά έχει χεστεί από τη χαρά της που το σχολείο της κλείνει για μια εβδομάδα.

Άντε να κλείσει και το κάτεργο στο οποίο δουλεύω για κάνα μήνα, μπας και αναρρώσω από την καθημερινή μαλακία. Τουλάχιστον την τηλεόραση την κλείνω.

...
Και ανοίγω τη μουσική...
Νέο σκάλωμα ( ελπίζω να κρατήσει...

Show me Your LoVe

Μεγάλες στιγμές κυρίες μου και κύριοι.
Ζω αναπνέω και μεγαλώνω μέρα με τη μέρα παλινδρομώντας από τη χαρά προς την απογοήτευση και τανάπαλιν.

Σημερα λεμε βαράω μύγες. Που με τέτοια ζέστη έχει ακόμα άφθονες. Τη σκέφτομαι από το πρωί τη φράση ατυψί, Παρασκευή είναι , ε δεν πειράζει!

Και εκεί που έχω βάλει ακουστικά και ακούω σλάβικα και ρώσικα τραγούδια με αγγλικό στίχο ( με φτιάχνουν τρελά, με ντοπάρουν, γίνομαι σαν παρουσιάστρια πρωινάδικου), εν ώρα σκληρής εργασίας ΠΑΝΤΑ πάω να πιω λίγο από τον καφέ μου. ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΜΙΑ ΜΥΓΑ. ΚΑΙ ΕΠΕΣΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΛΙΑ.

Αμα δεν άκουγα Tina KArol, θα είχα σιχτιρίσει τρελά!

(Χ-Κ)ρόνος

Βla bla bla..

Κάτι λένε για τους Παρθένους τα άστρα και τα ζώδια. Φεύγει λέει ο Κρόνος από το ζώδιο μας, ο οποίος μας έχει πάει γαμ***ς  τα τελευταία δύο χρόνια και θα ανασάνουμε κτλ κτλ κτλ γιατί ο πλανήτης  με τα δαχτυλίδια είναι ο γκραν μάστερ της επανάληψης και ό,τι δεν έμαθες και σου είναι χρήσιμο,. ε πρέπει να το έχεις μάθει με τον Κρόνο στο ζώδιο...
....
Λόγια κλειδωμένα Κέρασμα η ζωή μου κέρασμα του ανέμου πέρασμα μοιάζει να 'ναι ο καιρός γίνομαι ένα μ' όλους γίνομαι κύκλος και ανοίγομαι μεγαλώνει κι ο Θεός Έρχονται οι μέρες και περνάνε δανεικά ζητάνε κόκκινα στολίδια σου φοράνε και σε παρατάνε ό,τι μέχρι σήμερα δεν έκανες απόψε κάνε λόγια κλειδωμένα άνοιξε
.....
Η αλήθεια είναι ότι έχω εξελιχθεί μέσα μου αρκετά τα τελευταία 2 -2,5 χρόνια. Αν το κατάλληλο ρήμα είναι το "ωρίμασα" παίζει να μου συνέβη και αυτό. Καλούμαι να αντιμετώπίσω ξανά και ξανά τα ίδια διλήμματα και αυτό που κρίνω πλέον δεν ειναι τις καταστάσεις, αλλά εμένα και αν έχω μάθει τίποτα από τα γεμάτα εμπειρίες τελευταία χρόνια.
....
Χίλια μύρια κύμματα, μακριά τ' Αϊβαλί
Μέρες της αρμύρας κι ο ήλιος πάντα εκεί
με τα μακεδονίτικα πουλιά και τ' αρμενάκια
που ελοξοδρόμησαν και χάσανε την Μπαρμπαριά
...

Πως καταλαβαίνει κανείς ότι μαθαίνει από τα λάθη του;;;

Λέξη - λέξη τον καημό μου!

Κάθε φορά που παραμελώ το μπλογκ μου νιώθω τύψεις. Νίώθω σαν να στερώ τον εαυτό μου από τη δυνατότητα έκφρασης, σαν να επιλέγω επίτηδες να ξεχνάω τις φωνές μέσα μου και να προσποιούμαι ότι είμαι ένας άνθρωπος μηχανή.
΄
Κακά τα ψέμματα, η οθόνη που αποτυπώνονται ένα ένα τα γράμματα είναι μια βαλβίδα έκλυσης ατμού για μένα. Και ξανά μανά κακώς που δεν αφήνω πια τόσο συχνά τις σκέψεις μου εδώ, κι ας αφορούν τη μικρή προσωπική μου πραγματικότητα.

Στο κάτω κάτω αγαπώ τις λέξεις, είναι το αγαπημένο παιχνίδι,  η πιο ακριβή μου συντροφιά παρόλο που ώρες ώρες θα ήθελα  να έχω κι άλλους έκφρασης: να τραγουδάω ( θε μου λίγη φωνη να σπαταλούσες πάνω μου...), να ζωγραφίζω, ή έστω να πιάνουν τα χέρια μου αδερφέ, να ράβω και να πλέκω!!!

Κατα τα αλλα καλά, κάνω κάτι μεταφράσεις τελευταία και πολύ το απολαμβάνω που πληρώνομαι  ΜΕ ΤΗ ΛΕΞΗ!!!!!!

I love lies

Μεγάλες προεκλογικές στιγμές διαδραματίζονται στα επικοινωνιακά και διαφημιστικά επιτελεία των κομμάτων. Δε με ενθουσιάζει καθόλου το γεγονός ( πλέον) ότι η επιλογή είναι προϊόν και ότι αυτή τη στιγμή βομβαρδιζόμαστε με όλους τους πιθανούς και απίθανους τρόπους προώθησης των προϊόντων που νοιάζονται για μας.Τηλέφωνα, sms, ραδιόφωνο, τηλεόραση, facebook, pop ups, συγκεκαλλυμένη προβολή σε άρθρα φερέγγυων δημοσιογράφων... Κάτι σαν ΑΜΑΝ Τελεσόπινγκ μου κάνει λίγο αυτό ή σαν την άλλη έξυπνη σκούπα τη Ρούμπα που την παρατάς σπίτι ενώ είσαι στη δουλειά και όταν γυρνάς δε βρίσκεις τρίχα κάτω.
Τρίχες! Χώρίς να θέλω να μου κολλήσει ταμπέλα κομματική επιμένω στη DIY πολιτική μου θέση.


ΕΔΩ ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΛΕΜΕ...

Γιατί στην τελική...

There is fiction in the space between


You and reality

You will do and say anything

To make your everyday life

Seem less mundane

There is fiction in the space between

You and me

13:57

Ήταν μια μέρα όπως όλες οι άλλες. Κοίταξε έξω από το παράθυρο της και είδε τα αυτοκίνητα στην Αττική οδό να περνάνε άρυθμα το ένα πίσω από το άλλο, να κοντοστέκονται σαν μυρμήγκια που συναντιούνται στα διόδια και έπειτα να φέυγουν.
Έπειτα κοίταξε τον υπολογιστή της. Αναβόσβηνε το πορτοκαλί κουτάκι του msn, ήταν ένας φίλος, ήταν σίγουρη, αλλά δεν είχε διάθεση να μιλήσει σε κανένα, ούτε καν να γράψει. Αν ήταν να γράψει, είχε τόσα email να απαντήσει και ούτε αυτά τη συγκινούσαν ιδιαίτερα.
Ξανακοίταξε έξω από το παράθυρο.
Κοίταξε τον υπολογιστή.
Παράθυρο.
Υπολογιστής.
Παράθυρο.

Δε βαριέσαι, κι αυτό παράθυρο είναι. Ό,τι και αν κάνω, μπροστά μου ένα παράθυρο θα χω. Άρα η αληθινή ζωή για μένα είναι αυτό το 2χ2, είπε κι ωρίμασε απότομα.

Άνοιξε το παράθυρο του φίλου.
Της έλεγε " Κάθε φορά που ανοίγω το παράθυρο σου..."
Τον διέκοψε"...σου μυρίζει ο βασιλικός μου;;"

"περίπου! μου βγάζει τις τελευταίες γραμμές της προηγούμενής μας συζήτησης".

Πριν του απαντήσει, άνοιξε το παράθυρο πίσω της. Ήθελε και λίγη από τη μυρωδιά του δρόμου να της κάνει παρέα.